عنوان مقاله:

نویسندگان:

مصطفی احمدی، محمد جواد زارع، یحیی امام

به منظور بررسی برخی از ویژگی‌های بیوشیمیایی دانه گندم، این پژوهش به صورت دو آزمایش فاکتوریل در قالب طرح آماری بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در دو منطقه ایلام و بوشهر در سال زراعی 93-1392 اجرا گردید. فاکتورهای آزمایشی شامل کاربرد دو سطح سایکوسل (صفر و 2.5 گرم در لیتر)، سولفات‌روی در 3 میزان (0، 25 و 50 کیلوگرم در هکتار) و نیتروکسین در 2سطح (با و بدون پرایمینگ بذر) بودند. کاربرد سایکوسل اثر معنی‌داری بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه در سطح احتمال آماری یک درصد داشت. کاربرد50 کیلوگرم در هکتار سولفات‌روی به صورت آمیخته با خاک، غلظت عناصر روی و پتاسیم دانه را در مقایسه با شاهد به ترتیب 47.9 و 34.5 درصد افزایش داد. بیشترین غلظت عناصر روی (53.1 میلی‌گرم درکیلوگرم)، پتاسیم (4943میلی‌گرم درکیلوگرم) و نیتروژن دانه (2.43%) از تیمار محلول‌پاشی 2.5 گرم در لیتر سایکوسل، کاربرد 50 کیلوگرم در هکتار سولفات‌روی و تلقیح بذر با نیتروکسین بدست آمد. بالاترین غلظت عناصر آهن (58.6میلی‌گرم درکیلوگرم) و فسفر (4438 میلی‌گرم در کیلوگرم) از برهمکنش تیمارهای محلول‌پاشی سایکوسل در غلظت 2.5 گرم در لیتر، 25 کیلوگرم در هکتار سولفات‌روی و پرایمینگ بذر با نیتروکسین حاصل شد. به طورکلی می‌توان نتیجه گرفت که در شرایط دیم، کاربرد سایکوسل، سولفات‌روی و پرایمینگ بذر با کود زیستی نیتروکسین در بهبود کیفی و افزایش عملکرد دانه گندم می‌تواند مؤثر باشد.

عناصر غذايي، زراعت دیم، اقليم، اجزای عملکرد.

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
احمدی، مصطفی، جواد زارع، محمد، امام، یحیی، 1403، بررسی اثر پرایمینگ بذر، کاربرد سولفات‌روی و محلول‌پاشی سایکوسل بر غلظت برخی از عناصر غذایی دانه گندم، کنگره نان کامل و فرآورده های غلات، http://conf.sums.ac.ir/fa/archive_index.php?c=HN-wbgp&aid=1511843